Kerststallentocht
Zondereigen, een deel van Baarle-Hertog, bestaat hoofdzakelijk uit een Kerk en 2 straten.
Niet veel te zien ? Maar er staat wel een kerststal.
Wie haalt het in zijn hoofd om op een druilerige , grauwe regendag juist die kerststal te gaan bezoeken? Wij dus.
Nog een paar familieleden opgetrommeld en met onze botten en paraplu in aanslag vertrokken we naar de noorderkempen.
En ja hoor,in het midden van het dorp stond DE kerststal. Het leek wel een moderne villa. Vanuit de grote inkomhal konden we in de living de huidige familie al bewonderen. Er was zelfs ene kleine bij van een paar dagen oud. Er hing daar ook een zalige sfeer. Dat kwam waarschijnlijk van ne (b)engel die achter ons aan het neerdalen was langs de trapleuning.
Iets verder stond waarschijnlijk het pronkstuk van meneer, duidelijk gevoed met biobrandstof. De keuken was niet zo mijn ding maar dat is natuurlijk persoonlijke smaak.
Er waren nog wat bijgebouwtjes voor de schapen, duiven, konijnen en buiten kippenkoterij met kip en kalkoen. Ook zou er nog een kameel in de tuin gestaan hebben , maar die heb ik niet persoonlijk ontmoet.
Het moet wel gezegd, iedereen was daar vanharte welkom. Daar liepen zelfs wat viervoeters rond die erg nieuwsgierig waren.
Maar waar waren plots al die mannen naartoe ??? Waarschijnlijk teveel werktuigen zien liggen en terug naar dat pronkstuk gaan kijken ???
Nee, niks te zien. Dan maar bij de buren gaan zoeken.
De villa lag er al vlug helemaal verlaten bij want........... het was inderdaad bij de buren te doen. Die hadden de stoof aangestoken en daar heerste een gezellige warmte.
Daar was blijkbaar een feestje bezig ter gelegenheid van een geboorte of doopsel. Onze mannen hadden al gauw de bar gevonden die bediend werd door zeer lieve en gulle mensen en zo gaat de tijd al vlug voorbij.
En vergaten we waarvoor we gekomen waren. We zouden nog kerststallen bezoeken om te kijken of die van Zondereigen wel de schoonste was.
Toen daalde er een geest neer om te vertellen dat we voor den donkere moesten thuis zijn.
En hebben we in alle stilte het feestje verlaten.
Op zoek naar de volgende stal , kwamen we een wijze gast tegen maar mede door het slechte weer had die de ster niet gezien en was in de verkeerde richting aan't zoeken . We hebben de sukkelaar dan maar mee verder genomen.
Gaandeweg door het mooie landschap van bos en wei zijn we nog wat stallen en herbergen tegengekomen maar er was, "zoals het vroeger ook al het geval was ",niet altijd een plaats en zijn we uiteindelijk in Merksplas beland.
Wat er verder gebeurde is een raadsel maar een goede herder heeft ons naar een herberg gebracht. De stallen van tegenwoordig zijn toch iets ruimer en daar stond een tafel uit 1 stuk waar we gemakkelijk 15 natte (regen)broeken onder konden schuiven plus nog 2 schaapjes. Er waren nog 2 personen aanwezig die me bekend voorkwamen. De ene vertelde met een wijselijke blik hoe hij de wereld was rondgereisd om de ster te vinden en den andere zweeg wijselijk en genoot van de gezellige sfeer.
En nu wilt ge niet weten welke zelfgemaakte brouwsels we die avond nog hebben moeten proeven en hoe dat daar is geeindigd, maar daar kan in ieder geval het goud, de wierookstokjes en de mirre niet aan tippen.
En zo kwamen we alvast in de stemming om het jaar goed af te sluiten en het nieuwe jaar met frisse moed te beginnen.
En de stal van Zondereigen, eerlijk waar, het was de mooiste. Hoe een klein dorpje groot kan zijn.
En de 2 schaapjes, zij sliepen lang uit en waren gelukkig en tevree.
Nara en Doki
N.B.: De laatste foto's waren door omstandigheden niet bruikbaar. Sorry !!!
Volgende keer andere fotograaf.
Voor Nara en Doki 
.gif){kind=small}
Theo, Griet,Nara en Doki 
